نوشته‌ها

داروی بیش فعالی

داروی بیش فعالی، آتوموکستین هیدروکلراید

اشکال و دسته دارویی

آتوموکستین هیدروکلراید با نام تجاری استراترا، برای درمان بیش فعالی در کودکان و بزرگسالان تجویز می‌شود که نوع ایرانی آن اخیرا با نام های تجاری استراموکس، استراکسین، استراتین در بازار موجود است. این دارو به صورت کپسول ۱۰، ۱۸، ۲۵، ۴۰ و ۶۰ میلی گرم عرضه می گردد.
مصرف این دارو بیشتر برای سنین بالای شش سال توصیه شده و از طریق دهان جذب می گردد.

داروی بیش فعالی

مقدار و نحوه مصرف

در کودکان دارای بیش فعالی با وزن کمتر از ۷۰ کیلوگرم دوز اولیه دارو توسط پزشک فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان، ۰/۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن در روز تجویز می شود که بعد از حداقل سه روز تا ۱/۲ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم قابل افزایش می باشد. دوز این دارومی تواند به صورت یک بار در روز، صبح یا به صورت دوزهای منقسم تجویزشود.
در بزرگسالان و نوجوانان دارای بیش فعالی با وزن بیشتر از ۷۰ کیلوگرم، دوز اولیه ۴۰ میلی گرم در روز است که بعد از حداقل سه روز قابل افزایش تا ۸۰ میلی گرم در روز می باشد و می تواند به صورت یک جا هنگام صبح یا به صورت دوره های منقسم تجویز شود. حداکثر دوز توصیه شده ۱۰۰ میلی گرم است که طی حداکثر دو تا چهار هفته قابل تجویز می باشد.
در بیماران دچار نارسایی کبد کاهش دوز توصیه شده این دارو ضروری است.

داروی بیش فعالی

راهنمایی های عمومی

در صورت حساسیت بیمار به دارو یا هر یک از اجزای تشکیل دهنده آن نباید مصرف شود.
در بیماران با نقص عملکرد کبد و کلیه نباید تجویز گردد.
در طول دوره درمان باید فشار خون، تحریک پذیری، میل به خودکشی افراد مورد توجه قرار گیرد.
در سابقه بیماری های عروق قلبی یا عروق مغزی، نارسایی کبدی، بیماران مبتلا به گلوکوم یا در معرض خطر گلوکوم با زاویه بسته و همچنین افراد دارای فشار خون بالا با احتیاط مصرف شود.
این دارو ممکن در بیمار باعث سرگیجه شود. بنابراین تا زمانی که عوارض دارو مشخص شود، رانندگی و کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارند با احتیاط صورت گیرد.
حین مصرف این دارو باید قد و وزن بیمار خصوصا در مورد کودکان، به دقت تحت نظر بوده و در صورت کندی روند رشد قد و یا کاهش وزن شدید بیمار، خصوصا در مصرف دراز مدت دارو، کاهش دوز و یا حتی قطع مصرف دارو مدنظر قرار گیرد. البته این عارضه محدود به ۹ تا ۱۲ ماه اول درمان بوده و پس از آن بسیار نادر خواهد بود.

تغذیه کناسب کودک بیش فعال

مسمومیت

در مصرف بیش از اندازه دارو، شستشوی معده، استفاده از ذغال فعال و سایر اقدامات حمایتی توصیه شده است.

تداخلات دارویی

این دارو نباید به همراه مهارکننده های مونوآمین اکسیدان مصرف شود و لازم است حداقل ۱۴ روز بین تجویز دو دارو فاصله باشد.
از مصرف همزمان این دارو با داروهایی نظیر فلوکستین، پاروکستین و کینیدین باید خودداری شود.
مصرف همزمان این دارو با سالبوتامول و میدازولام توصیه نمی شود.

بیش فعالی

عوارض جانبی

مهم ترین عوارض جانبی گزارش شده از این دارو عبارتند از سوهاضمه، یبوست، بی اشتهایی، سرگیجه، خستگی، خشکی دهان، سرفه، احتباس، ادرار یا مشکل در رفع ادرار ، کاهش میل جنسی و بثورات جلدی پوستی.

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

کلینک مغز و اعصاب کودکان دکتر محمدکاظم بخشنده 

رسپریدون

داروی بیش فعالی ریتالین

اشکال و دسته دارویی

ریتالین، نام تجاری داروی متیل فنیدات است که برای درمان اختلال بیش فعالی، افسردگی، نشانه‌های نارکولپسی تجویز می‌شود. ریتالین حاوی ماده متیل فنیدات هیدروکلراید بوده و محرک سیستم عصبی مرکزی می باشد. پزشکان فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان این دارو را برای بیماران خود به عنوان بخشی از برنامه درمانی آنها تجویز می نمایند. همچنین جهت درمان نارکولپسی که یک اختلال حمله خواب می باشد، مورد تجویز قرار می گیرد. ریتالین به صورت قرص ۱۰ میلی گرم عرضه می گردد.

رسپریدون

مقدار و نحوه مصرف دارو

پزشک براساس نیاز بیمار و بازخورد درمانی دارو، دوز مناسب را پیشنهاد می کند. در کودکان معمولا درمان با دوز پایین آغاز و در صورت نیاز به تدیرج افزایش می یابد که بیشترین دوز توصیه شده روزانه ۶۰ میلی گرم می باشد. در بزرگسالان معمولا دوز روزانه ۲۰ تا ۳۰ میلی گرم می باشد. بهتر است این دارو معمولا هنگام صبحانه یا ناهار مورد مصرف قرار گیرد.

نحوه عملکرد دارو

ریتالین، با بهبود بخشیدن فعالیت های قسمت های خاصی از مغز که فعالیت ناکافی دارند، اثر خود را اعمال می کند. همچنین توجه و تمرکز را بهبود بخشیده و رفتار تکانشی در بیمار را کاهش می دهد. این دارو در بیماران مبتلا به نارکولپسی، خواب آلودگی روزانه را کاهش می دهد.

تغذیه کناسب کودک بیش فعال

راهنمایی های عمومی

در صورت وجود آلرژی بیمار به متیل فنیدات یا سایر افزودنی های ریتالین باید حتما با پزشک معالج مشورت صورت گیرد.
در صورت ابتلای بیمار به مشکلات و نارسایی های قلبی، تیروئیدی، فشار خون بالا یا انسداد رگ ها باید حتما مراتب را به پزشک معالج اطلاع داد.
در صورت مصرف داروهای ضدافسردگی باید با پزشک معالج مشورت شود.
در صورت داشتن مشکلاتی چون سندروم توره، اضطراب و هیجان باید حتما به پزشک معالج بیماراطلاع رسانی شود.
در صورتی که فرد مصرف کننده دارو دچار فشار داخلی چشم و یا تومور غده کلیوی می باشد با حتما پزشک معالج وی را در جریان قرار داد.
در حین مصرف دارو توسط بیمار، در صورت مشاهده علائمی چون بی قراری، لرزش و انقباضات ناگهانی عضلانی، درجه حرارت بالای غیرطبیعی، تهوع و استفراغ، پرخاشگری و ایجاد تیک حرکتی باید حتما با پزشک معالج مشورت گردد.
در صورتی که بیمار مصرف کننده دارو، سابقه غش، اختلالات روانی حاد، توهم، رفتار تهاجمی و افکار خودکشی دارد باید حتما به پزشک معالج اطلاع رسانی شود.
در صورتی که بیمار در حین مصرف دارو، داروهایی از قبیل ضد تشنج و تب، موثر بر سطح سرتونین و دوپامین، ضد انعقادی خون و ضد افسردگی استفاده می کند،
باید پزشک معالج وی از آن مطلع شود.
چنانچه بیماری نیاز به عمل جراحی با بیهوشی داشته باشد، با نظر پزشک در روز جراحی باید از مصرف این دارو خودداری شود.

دکتر محمدکاظم بخشنده فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان 

کلینیک مغز و اعصاب کودکان دکتر محمدکاظم بخشنده